جاویدالاثر

آن فرو

ریخته گلهای پریشان در باغ

کز می جام شهادت همه مدهوشانند

نامشان زمزمه نیمه شب مستان باد

که نگوئید از یاد فراموشانند

این ابیات پس از گفتگوی چنددقیقه ای خبرنگار جوان پایگاه اطلاع رسانی جاویدالاثر، کاوش کهن  با استاد جمشید مشایخی و در شرایطی که حال و هوای گفتگو رنگ و بوی میهن و ایثار داشت بر زبان وی جاری شد.

وقتی از این بازیگر پر سابقه سینما، تئاتر و تلویزیون خواستیم از شهدای جاویدالاثر بگوید به رسم همیشگی خود را خاک پای مردم و این مردان بزرگ خواند و گفت: این که عرض می کنم احساس من است ، کسی که می میرد را خاک می کنند و عاقبت خاک می شود و خیلی ها خاک شده اند اما کسانی هم هستند که نمی توان بر سر مزارشان رفت چراکه شاید راهشان دور باشد اما یادشان در دل جادارد.

استاد مشایخی در ادامه گفت: در جنگ ایران و عراق افرادی را داشتیم که معلول شدند، اسیر شدند و عده ای هم جا و مکان شهادتشان مشخص نشد.روزهایی در زندگی معمولی خودم من دردهایی کشیده ام ، مثلا تصادف کردم و از فشار درد به خدا گفتم خدایا مرا بکش، حالا ببینید این عزیزان که ما نمی دانیم به چه شکل مفقود شده اند و چه بر سرشان گذشته است.اما به نظرم مقام و ارزش این عزیزان تا ایران هست پابر جا و جاوید است.

این بازیگر 77 ساله که در بخشی از 150 اثر سینمای اش در آثاری با موضوع دفاع و رشادت دلیرمردان رزمنده ایران نیز حضور داشته در ادامه این گفتگو با سایت جاویدالاثر می گوید: شما که این بحث را پیش کشیدید و از آن سوال می کنید خودتان عاشقید و عارف ،گل های این سرزمین که حالا در کنار ما نیستند را بدون هیچ فرقی  دوست داریم  چرا که برای دفاع از نوامیس و عشق به ملت و خاکشان رفتند. یاد همه آنها و جاویدالاثر عباس کهن همیشه برقرار باد.