جاویدالاثر

علی اکبر کهن – یادداشت : در حالی روزهای پایانی سال 1394 را شتابان پشت سر گذراندیم که شاهد وقایع تلخ و شیرین در داخل و خارج از کشور بودیم.

تلخ کامی های امسال برای ایرانیان مسلمان کم نبود، تلخی برای کشتار هم وطنان عزیزمان در مناسک حج به دست بی کفایتان وهابی آل سعود که به کشتار ملت های بی گناه مسلمان سوریه ، یمن ، فلسطین ، ترکیه توسط جانیان آل سعود و شاگردان اجیر شده آنها ( داعش خونریز) متصل شد.

در وطنمان نیز از دست دادن هم وطنانمان در سانحه های رانندگی در بی توجهی به مقررات و  سهل انگاری ها، عدم توجه کارخانه های خودروسازی و متولیان نگهداری راه و جاده  ها به امنیت جان مردم  نیز عزیزان بسیاری را از ما گرفت.

بی توجهی به حفظ محیط زیست امسال همچنان بی داد می کرد و عدم رعایت  بهداشت در برخی بیمارستان ها دامن بیماران و شهروندان را هنگام دفع زباله های بیمارستانی گرفت.

این تلخی ها و وقایع پر فراز و نشیب سیاسی و اقتصادی را که به سویی بیافکنیم بازگشت فرزندان بی ادعای این مرز و بوم از فاجعه قرن یعنی 8 سال جنگ آن هم از نوع تحمیلی که سال ها از بودنشان در میان مان خبری نبود، شاید رخ دادی چون همیشه خوشایند بود.

صدها تن از آن گل های  پر پر شده در طول سال جاری بعد از تفحص در مناطق سابق جنگ نابرابر کفر و ایمان ، میان جعبه های چوبی پیچیده شده در پرچم سه رنگ روی دستان خیل مردم با وفا و قدردان کشورمان تشییعی در خور تحصین داشتند و هرکدامشان را در گوشه ای از کشور به خاک هدیه کردند.

می دانید و می دانم که برای خانواده های این شهدا بسیار سخت گذشت و می گذرد به ویژه بازمانده هایی که هنوز خبر و یا نشانی از عزیزانشان به دستشان نرسیده است.

بله من ،شما یا یکی از چشم انتظاران که عزیزمان ، رفیقمان ، برادرمان ، همکلاس مان  را هر روز در بین این پرستو های بازگشته به وطن  می جوییم  و تمام قد ایستاده ایم همچنان چشم به راه آمدنشان .

در کنار سجاده سفره هفت سین در لحظات ملکوتی استقبال از تحویل سال 1395 سر به مهر ساییده و شکر الهی را خاضعانه به جای می آوریم.

برای ملت شریفمان ، سلامتی

برای کشور عزیزمان ، پایداری

برای مریضانمان ، شفاء

برای جوانانمان ، آینده روشن

و برای دولت مردانمان معرفت ، راستگویی و تلاش برای ملت خواهانیم.

29 اسفندماه 1394