جاویدالاثر

نشریه همشهری محله در اقدامی شایان توجه به انتشار مطلبی در آستانه سوم خرداد ، سالروز غرور آفرین فتح خرمشهر از جاویدالاثر عباس کهن  پرداخت

خرمشهر، شهر خون آزاد شد

ظهر 31 شهريور 1359 در حاليكه آشفتگي در نيروهاي دفاعي كشور مشاهده مي شد رژيم بعث عراق تجاوز به خاك ايران را آغاز كرد اما مردم مناطق مرزی و ارتش و سپاه با تجهیزات نظامی ناچیز و كمك نيروي هوايي برای مدتی جلوی پیشروی سریع بعثیان را گرفتند.این مقاومت جانانه خیال خام ایرانگشایی 3 روزه فرماندهان عراقی را به خوابی پریشان بدل کرد و نشان داد که برخلاف ادعای رئیس جمهور وقت عراق، اشغال این کشور کهن کار ساده ای نیست.

حداکثر پیشروی نیروهای عراقی در جبههٔ جنوبی تا ۱۵ کیلومتری شهر اهواز بود و 8 آبان ۱۳۵۹، ارتش عراق با 2 لشکر خود حمله گسترده‌ای را برای تصرف پل نادری بر روی رودخانه کرخه انجام داد ولی مقاومت نیروهای ایرانی مانع از تصرف پل نادری شد. در صورت تصرف این پل جاده مهم اندیمشک – اهواز قطع می‌شد و چنانچه بعثیان خود را به ارتفاعات شمال منطقه می‌رساندند سقوط آبادان و اهواز دور از دست نبود.

مدتي بعد ارتش از هم پاشيده ايران سر و سامان گرفت و به فرمان بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران نيروهاي ارتش، سپاه و بسيج از پادگانها و مساجد شهرهاي مختلف راهي خوزستان شدند. جاویدالاثر “عباس کهن” که خدمت مقدس سربازی را به پایان رسانده بود نیز یکی از همین رزمندگان بسیجی بود که وقتی رهبر کبیر انقلاب فرمودند؛ “جبهه ها را خالی نگذارید” درنگ را جایز ندانست و پس از وداع با همسر و خانواده خویش راهی جبهه شد و در کنار دلاورمردان دیگر در برابر بعثیان سینه سپر کرد تا خرمشهر آزاد شود.

آزادي خرمشهر

عمليات فتح المبين با رمز يا زهرا دشمن را مجبور به عقب نشيني كرد و مدتي بعد فرماندهان ايراني نقشه عمليات بيت المقدس را براي آزادسازي خرمشهر طراحي کردند. قرار شد اولين دقايق دهم ارديبهشت سال 61 عمليات بيت المقدس با رمز “يا علي ابن ابيطالب” آغاز شود. “عباس کهن” که به گفته همرزمانش ایمان و تقوایش زبانزد بود و با نشاط درونی و گفتار و کردارش خستگی و فشار ناشی از جنگ و دوری از خانواده را از دل و جان همرزمانش دور می کرد شب قبل از عملیات، همچون گذشته نماز اول وقت را اقامه کرد. شب عجیبی بود؛ صدای مناجات در منطقه پیچیده بود. برخی وصیت نامه خود را می نوشتند و همه از هم حلالیت می طلبیدند. در این میان “عباس” هم سفارشی به همرزم خود داشت: «اگر من فردا شهید شدم ابتدا برادر عزیزم (علی اکبر) را در جریان قرار دهید و… .» عملیات آغاز شد. رگبار گلوله بود و توپ و خمپاره. بوی خون مشام را پر می کرد و رزمندگانی که یکی پس از دیگری به دیار حق می شتافت. سرانجام پس از چند شبانه روز بی خوابی و خستگی در سحرگاه سوم خرداد سال 1361 در حالیکه نبرد ادامه داشت همرزمان “عباس کهن” او را در حالی مشاهده کردند که با چهره ای خونین در گودالی کنار نخلی در منطقه شلمچه افتاده ولی به علت سنگینی آتش دشمن امکان انتقال او به پشت خط مقدم مهیا نشد و تا به امروز نام او در دفتر دلاورمردان فتح خرمشهر و با خط خوش زرین مفقودالاثر ثبت شده است.

آری! هنوز خوب به یاد داریم خبری را که ساعت 11 صبح سوم خرداد1361 نه فقط خوزستان بلکه کشور را غرق شادی و جهانیان را شگفت زده کرد: «شنوندگان عزیز، خرمشهر، شهر خون آزاد شد.» اما ای کاش یادمان باشد که این شادی آزادی و پیروزی ها به قیمت خون شهدیدان زیادی به ثمر نشسته است و قدردان آنان باشیم.

بخش هایی از وصیت نامه جاویدالاثر کربلایی عباس کهن

*وظیفه ام را در مقابل خدای خویش و رهبرم و مردم عزیز با جان و دل انجام می دهم.

*دنیا بداند که ایران اسلامی به خاطر حق خواهی و حق جویی پیروز است و تا زمانی که عشق به مولا علی (ع) در میان این مردم وجود دارد در راه او، عدل او و خصایل نیکوی او باید سرمشقمان باشد.

*خانواده ام را به صبر و استقامت توصیه می کنم و نماز را، این پایه و اساس دینمان را، این نمازی را که آقا اباعبدالله الحسین و یارانش به خاطرش به شهادت رسیده اند به پا دارید و از آن غافل نشوید.

*بدانید شهیدان هیچگاه فراموش نخواهند شد که همگی خواهان عزت و سربلندی کشورشان و کوتاه کردن دست چپاولگران و ستمکاران و دشمنان اسلام و قران بودند.

*به همسفرم سفارش می کنم که زینب (س) را الگوی خود قرار دهد. در حجاب، گفتار و رفتار و… فرزندم را به نیکی و درستی تعلیم دهد و به او بگوید که چرا من ترک خانه و زندگی کردم و پا در این راه گذاشتم تا او بماند و در حفظ و حمایت از آب و خاک وطنش بکوشد.

*شما را سفارش می کنم به دستگیری از نیازمندان.

*برای ظهور آقا امام زمانمان (عج) دعا کنید.

*قسمت نبود که ضریح امام و رهبر مظلومان حسین (ع) را تبرک کرده و به زیارتشان بروم ولی اینجا نیز گاه بوی کربلا می آید و لاله هایی را پرپر می یابم که با لبانی تشنه شهید می شوند.

کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا. شما را به خدا می سپارم، دعای خیرتان را از من دریغ نکنید.

پوستر گرامیداشت سوم خرداد

زندگینامه

جاویدالاثر عباس کهن در سال 1337 در خانواده ای متوسط در تهران به دنیا آمد. از اوان کودکی بسیار کنجکاو و پر جنب و جوش بود. دوران نوجوانی و جوانی او مصادف بود با اوج درگیری و نارضایتی های مردم ار رژیم شاه و فراگیری نهضت امام خمینی (ره) در بین مردم. او نیز چون دیگران به حقایق اطرافش آگاه و حساس تر شده بود و دور از چشم خانواده با انقلابیون رابطه برقرار کرده و در جلسات آنها شرکت می کرد. عباس توسط بعضی از دوستانش در کارهایی مانند توزیع شبنامه ها و شعارنویسی فعال شد و در جلسات مهدیه تهران و مجالس وعظ حاج آقا کافی و… نیز حضور داشت. با آغاز جنگ تحمیلی در حالیکه خدمت سربازی را به اتمام رسانده بود به عنوان بسیجی عازم جبهه شد و در سوم خرداد 1361 در عملیات آزادسازی خرمشهر به دیدار حق شتافت و هنوز پیکر پاکش به وطن بازنگشته است.

تقدیم به یادگاران عملیات فتح خرمشهر

در پشت پنجره

در قاب آیینه یا چارچوب حوض

خیره شدم به تو

آید به یاد من آن بیست ثانیه!

آفتاب بود و زجر، می زد ترک زمین

من بودم و تو و کوهی ز دشمنان

ذهنم بی وفا شده

در دستمان چه بود یا پیش ظالمان؟

با چه می جنگیدیم زیر آن باران؟

اما خود تو نیز…

من گفتمت به راز؛ عاشق مبارک است

عشق و امید هم آنجا غریبه بود

چشمانت ولی یک باغ لاله بود

در آخرین قدم زیر درخت نخل

گفتی برو بخوان این آخرین غزل

گفتم که هیچ جز با تو گر روم

گفتی:برو، این بسته را ببر تا بیست ثانیه،

من هم رسم به تو

من آمدم ولی، جیغ تگرگ داغ

از من جدا نمود، در زیر نخل عشق

یک تکه از سینه ام

حالا به روی تخت، خشکیده این نگاه

هر ثانیه گذشت، در این بیست سال

گویم که آمدی، این بسته پیش من، قرآن و یک پلاک

مانده امانتی

ای سبز کلام من، ای سرخ پیراهنم

روحت سپید یاس، ایران چه مفتخر با یاد منتظر  “جاوید زنده دل”

کاوه کهن

……………………………………….

فایل چاپ شده / نسخه الکترونیکی  این مقاله در شماره چهارشنبه, 01 خرداد 1392 روزنامه همشهری 

برای مشاهده در اندازه واقعی ذخیره فرمایید